Εκτύπωση

ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

 

Το 26ο Συνέδριο μας πραγματοποιείται σε μια περίοδο που το κυπριακό πρόβλημα, δυστυχώς, βρίσκεται σε στασιμότητα και αδιέξοδο.

 

Η διαδικασία που ξεκίνησε μετά την εκλογή του Προέδρου Χριστόφια στην Προεδρία της Δημοκρατίας, παρά τα ελπιδοφόρα μηνύματα που έδωσε στο ξεκίνημα της δυστυχώς δεν έγινε δυνατό να καταλήξει μέχρι σήμερα σε ένα συμφωνημένο αποτέλεσμα, κυρίως λόγω της συνέχισης της άτεγκτης και αδιάλλακτης στάσης της τουρκικής πλευράς.

 

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας με την εκλογή του έδωσε τεράστια σημασία στην ανάγκη επανέναρξης της διαδικασίας του διαλόγου και υλοποίησης της συμφωνίας της 8ης του Ιούλη που είχε συνομολογήσει ο Τάσος Παπαδόπουλος με τον Μεχμέτ Αλή Ταλάτ.   Το κλίμα που επικρατούσε τότε μετά την απόρριψη από την ελληνοκυπριακή κοινότητα του Σχεδίου Ανάν, σε συνδυασμό με την διατήρηση ενός πιθανού παρατεταμένου αδιεξόδου δημιουργούσε σοβαρούς κινδύνους για περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης και για νέα τετελεσμένα από πλευράς Τουρκίας.

 

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας με αποφασιστικούς χειρισμούς στα πλαίσια της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου και με την συνεργασία του Μεχμέτ Αλή Ταλάτ που ήταν τότε επικεφαλής της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας προχώρησε στην λειτουργία των τεχνικών επιτροπών και στις γνωστές συμφωνίες, οι οποίες καθόρισαν το πλαίσιο και το στόχο της νέας διαδικασίας κυπριακής ιδιοκτησίας που ξεκίνησε το Μάιο του 2008. Ο καθορισμός ως συμφωνημένου στόχου της δημιουργίας μιας δικοινοτικής , διζωνικής Ομοσπονδίας η οποία θα είναι ένα κράτος με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα αποτελεί σίγουρα μια σημαντική επιτυχία για το κυπριακό λαό στο σύνολο του.

 

Ο δικοινοτικός διάλογος μεταξύ Προέδρου Χριστόφια και Μεχμέτ Αλή Ταλάτ, παρά τις δυσκολίες και παρά το γεγονός ότι οι θέσεις που έθετε στο τραπέζι ο Μέχμετ Αλή Ταλάτ πολλές φορές δεν ήταν εκείνες  που προσδοκούσαμε, εντούτοις κατά το διάστημα αυτό υπήρξε και πρόοδος και συγκλίσεις χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι είχαν δημιουργηθεί συνθήκες για λύση.

 

Η διακηρυγμένη πολιτική της Τουρκίας για λύση δυο κρατών τα οποία θα συμφωνήσουν σε μια μορφή συνεργασίας ή συνομοσπονδίας και όχι η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ομόσπονδη, ήταν πάντα ο βασικός λόγος που δεν άφηνε το διάλογο να προχωρήσει σε ολοκληρωμένο αποτέλεσμα και συμφωνία.  Παρόλα αυτά σε αρκετές πτυχές του κυπριακού υπήρξαν βήματα προόδου και ουσιαστικές συγκλίσεις πάνω στις οποίες μπορούμε να κτίσουμε συνεχίζοντας τον αγώνα μας.

 

Η εκλογή του Έρογλου και η αντικατάσταση του Μεχμέτ Αλή Ταλάτ επιδείνωσαν σαφώς την κατάσταση αφού ο Έρογλου επαναφέρει σιγά - σιγά τη γνωστή διχοτομική και αντιδραστική επιχειρηματολογία και προσέγγιση του Ραούφ Ντεκτάς.  Παρά τη δέσμευση Έρογλου ότι σέβεται τα συμφωνηθέντα εντούτοις είναι σαφές ότι ο Έρογλου υπαναχωρεί συνεχώς και από αυτές ακόμα τις συμφωνίες οι οποίες έχουν καταχωρηθεί ως πρόοδος.

 

Δυστυχώς, για μια ακόμα φορά οι αντιδράσεις της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών και του Ειδικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, δεν είχαν την αποφασιστικότητα και την καθαρότητα που θα έπρεπε να έχουν ώστε να ασκηθεί η αναγκαία πολιτική πίεση πάνω στην τούρκικη πλευρά για να προστατευτούν από την μια οι συγκλήσεις που είχαν επιτευχθεί και από την άλλη να προχωρήσει η διαδικασία για τη λύση του προβλήματος.

 

Η Τουρκία παρά το γεγονός ότι παράμενε και παραμένει σε τροχαία διεκδίκησης ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παρά τις πομπώδεις και υπερφλύαρες διακηρύξεις για πολιτική μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες και ένα βήμα μπροστά στο κυπριακό εν τούτοις επί της ουσίας παραμένει δρομολογημένη στην ίδια διχοτομική πολιτική των δυο κρατών στην Κύπρο.

 

Η επάνοδος σε στασιμότητα δημιουργεί σίγουρα συνθήκες απογοήτευσης μέσα στον Κυπριακό λαό και στις δυο κοινότητες με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνθήκες ευνοϊκές για εθνικιστικές περιχαρακώσεις και διχοτομικές προσεγγίσεις.

 

Η ΠΕΟ όλο αυτό το διάστημα συνεχίζει να εργάζεται συστηματικά  στηρίζοντας την προσπάθεια δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης του κυπριακού.  Για μας καμία κοινωνική κατάκτηση του λαού και των εργαζομένων δεν μπορεί να είναι μόνιμη και σταθερή όταν η πατρίδα μας παραμένει βίαια διχοτομημένη και όταν η κατοχή συνεχίζεται.

 

Συνεχίζουμε να εργαζόμαστε συστηματικά για την συνεργασία και την κοινή δράση με το τουρκοκυπριακό προοδευτικό συνδικαλιστικό κίνημα.  Διευρύνουμε τις σχέσεις και τις επαφές μας με τους τουρκοκύπριους εργαζόμενους και μαζί με την Dev-is, που είναι η αδελφή μας τουρκοκυπριακή συνδικαλιστική οργάνωση, έχουμε συστηματοποιήσει και μονιμοποιήσει μια πολύπλευρη και ουσιαστική κοινή δράση με περιεχόμενο την ταξική αλληλεγγύη και το κοινό αγώνα για την επανένωση της χώρας και του λαού μας.

 

Αντιμαχόμαστε κάθε μορφή εθνικισμού και ακρότητας γιατί γνωρίζουμε ότι πίσω από τα  υπερπατριωτικά συνθήματα κρύβονται οι θέσεις για μονιμοποίηση της διχοτόμησης και του Στάτους Κβο.

 

Η ΠΕΟ αγωνίζεται για λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα των δυο κοινοτήτων όπως αυτή ερμηνεύεται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Λύση η οποία να προνοεί για ένα κράτος, με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα. Να είναι σύμφωνη με τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών,  με το πλαίσιο των συμφωνιών ανωτάτου επιπέδου μεταξύ των δυο κοινοτήτων, να στηρίζετε στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και να διασφαλίζει την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες.  Η λύση θα πρέπει να προνοεί την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και εποίκων και να εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τα οράματα των Κυπριών, Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Αρμενίων, Μαρωνιτών και Λατίνων, μακριά από οποιαδήποτε μορφή κηδεμονίας και εξάρτησης.

.
FaceBook  Twitter  

Ενημερωτικό Δελτίο

Εγγραφείτε τώρα για άμεση ενημέρωση μέσω e-mail



Τελευταία Νέα

You are here:   ΑρχικήΚΥΠΡΙΑΚΟ
ΠΕΟ ΜΕΝΟΥ