Εκτύπωση

 

ΑΡΘΡΟ ΝΙΚΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

 

Εσύ δεν θέλεις «Α Τηλεπικοινωνίες»;

 

Του Νίκου Γρηγορίου – Υπεύθυνου Οικονομικής και Κοινωνικής Πολιτικής ΠΕΟ

 

Στις 27 Ιανουαρίου 1999, πριν ακόμα «ελευθεροποιηθεί» η αγορά στις τηλεπικοινωνίες και πολύ πριν η Κύπρος ενταχθεί στην Ε.Ε, το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε (Αρ.Απόφασης 49.095) την μετοχοποίηση της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (ΑΤΗΚ), κοστολογώντας την στα 74 εκατ. λίρες περίπου.

 

Την 1η Μαρτίου 1999 η εφημερίδα «Αλήθεια» στον κύριο τίτλο της «Ευρωπαϊκό τεστ η ΑΤΗΚ» γράφει ότι «η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στη μετοχοποίησητης ΑΤΗΚ για να μην οδηγηθεί σε χρεωκοπία όταν θα αρχίσει η φιλελευθεροποίηση της αγοράς και απορρίπτει ως κενά συνθήματα και παρωχημένους δογματισμούς τα όσα προβάλλει κινδυνολογώντας η αντιπολίτευση περί ξεπουλήματος της Αρχής»   ΚΥΠΕ  01/03/99 Επισκόπηση κυπριακού τύπου -

 

Στις 27 Νοεμβρίου 2001, μετά την κατάθεση του Νομοσχεδίου από την Κυβέρνηση για μετοχοποίηση της ΑΤΗΚ και μετονομασία της σε «Α Τηλεπικοινωνίες» όπου το κράτος θα ήταν ο κύριος μέτοχος με 94%, ο αρμόδιος Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων Αβέρωφ Νεοφύτου σε δηλώσεις του στη Βουλή χαρακτήρισε την ΑΤΗΚ ως "ένα λιοντάρι δεμένο χειροπόδαρα με τις αλυσίδες των αγκυλώσεων της γραφειοκρατίας και του δικαίου που διέπει το δημόσιο τομέα", σημειώνοντας ότι με την είσοδό της στο στίβο του ανταγωνισμού και έχοντας συναθλητές "προπονημένους στον ιδιωτικό τομέα, όχι μόνο δεν θα τερματίσει αλλά θα σκουντουφλήσει με αποτέλεσμα αρνητικότατες επιπτώσεις στην ΑΤΗΚ»   ΚΥΠΕ 27/11/2001

 

Λόγω της εναντίωσης του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Συγκοινωνιών το Νομοσχέδιο δεν πέρασε και η ΑΤΗΚ δεν μετοχοποιήθηκε και δεν έγινε ποτέ «Α Τηλεπικοινωνίες»

 

Ας εξετάσουμε όμως ποιο ήταν σε πραγματικούς όρους το αποτέλεσμα για τους δημόσιους οργανισμούς  σε χώρες όπου την ίδια ακριβώς περίοδο δεν απόρριψαν την «μετοχοποίηση» λόγω των κενών συνθημάτων και παρωχημένων δογματισμών περί ξεπουλήματος δημόσιου πλούτου του λαϊκού κινήματος της Αριστεράς στην Κύπρο

 

Ελλάδα,1996. Ο ΟΤΕ, μετά από μεγάλη συζήτηση και αντιδράσεις, μετοχοποιείται με το επιχείρημα ότι απλά θα εκσυγχρονισθεί χωρίς να ιδιωτικοποιηθεί αφού το κράτος θα ήταν και θα παρέμενε ο κύριος μέτοχος. Ως αποτέλεσμα, το 1996 το ελληνικό κράτος είχε το 92,4% των μετοχών του ΟΤΕ, στα ίδια επίπεδα περίπου μετοχών δηλαδή που θα είχε το κυπριακό κράτος στις «Α Τηλεπικοινωνίες» (πρώην CYTA) σύμφωνα με το Νομοσχέδιο της Κυβέρνησης Κληρίδη.

 

ΟΤΕ, 2013. Από την επίσημη ιστοσελίδα ΟΤΕ αντιγράφω την μετοχική σύνθεση : Deutsche Telecom 40%,  Διεθνείς Θεσμικοί Επενδυτές 26,2%,  ‘Έλληνες  Θεσμικοί Επενδυτές 12,6%, Λοιποί Επενδυτές 11,2% και Ελληνικό Δημόσιο 10%

 

Γαλλία, 1996. Η δημόσια France Telecom μετοχοποιείται στην βάση των ίδιων επιχειρημάτων, το κράτος θα έχει τον έλεγχο, ότι θα εκσυγχρονιστεί κτλ. Σταδιακά, από το 1996 μέχρι το 2004, ιδιωτικοποιείται. Σήμερα το γαλλικό κράτος κατέχει το 27% των μετοχών. Από το 1998 μέχρι το 2008 η εταιρεία απέλυσε 53 000 εργαζόμενους που ισοδυναμεί με το 30% του δυναμικού της. Μάλιστα πριν 3 μήνες  η εταιρεία, που σήμερα έγινε «Orange» ανακοίνωσε την απόλυση 5000 εργαζομένων για την επόμενη διετία. Από την άλλη, ο «εκσυγχρονισμός» των εργασιακών σχέσεων στην εταιρεία προκάλεσε τέτοια επιδείνωση στις συνθήκες και όρους εργασίας που ανάμεσα στα άλλα 126 εργαζόμενοι αυτοκτόνησαν από το 2000 μέχρι το 2011.

 

Σε έγγραφο του L.S.E. (London School of Economics and Political Science) με τα συμπεράσματα από το 4ο Συμπόσιο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου που έγινε το 2009 με θέμα Σύγχρονη Ελλάδα και Κύπρος, αναφέρει στην σελίδα 12 « Ανάμεσα στις διάφορες μορφές ιδιωτικοποίησης, στην περίπτωση του ΟΤΕ χρησιμοποιήθηκε η μορφή της σταδιακής ιδιωτικοποίησης. Η διαδικασία της δημόσιας προσφοράς μετοχών μέσω του ΧΑΑ μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα οδήγησε στη σταδιακή μείωση του κρατικού μεριδίου.»  (μετάφραση από τα αγγλικά δική μου)

 

Ποια όμως είναι η «διαφορά» ανάμεσα στις ορολογίες αποκρατικοποίηση, μετοχοποίηση και ιδιωτικοποίηση; O κύριος Μητσόπουλος χαρακτήρισε «τοξικό» τον λόγο όσων δεν καταβαίνουν αυτή τη «διαφορά». Ο Διευθυντής Σύνταξης του Φιλελευθέρου την αναζητούσε μέσα από το άρθρο του «Από αμπελοφιλοσοφίες άλλο τίποτα» την Πέμπτη 24/01/2013, γράφοντας ότι μπορεί η ΠΕΟ να ισχυρίζεται ότι η λέξη μετοχοποίηση χρησιμοποιείται για προώθηση της θέσης για ιδιωτικοποίηση, αλλά ο ίδιος  στο Λεξικό Μπαμπινιώτη συνάντησε την λέξη μετοχοποίηση που σημαίνει λέει « διαίρεση του κεφαλαίου εταιρείας σε μερίδια-μετοχές»

 

Για όσους ισχυρίζονται ή τους βολεύει να ισχυρίζονται ότι η μετοχοποίηση/ αποκρατικοποίηση διαφέρει από την ιδιωτικοποίηση ή μεταλλάσσονται ή κρύβονται πίσω από τις λέξεις για υποστηρίξουν ιδιωτικοποιήσεις, ας έχουν υπόψη τους τα παρακάτω και ίσως ανακαλύψουν την απάντηση αλλά και το «μυστικό» που νομίζουν ότι κρύβουν.

 

Στο έγγραφο του LSE στην σημείωση 43 στην σελίδα 12 επισημαίνεται ότι για να εφαρμοστεί σταδιακή ιδιωτικοποίηση στην Ελλάδα την δεκαετία του 1990 « η ορολογία που υιοθετήθηκε ήταν αποκρατικοποίηση («de-nationalism») και  μετοχοποίηση («metochopiisi”) λόγω της αρνητικής απήχησης της λέξης ιδιωτικοποίησης και του συνθετικού της «ιδιωτικό», ως συμβολική χρήση αυτών των λέξεων για προώθηση των πολιτικών τους»

 

Συνεπώς η μετοχοποίηση δεν είναι τίποτε άλλο από ιδιωτικοποίηση.

 

Όσον αφορά στο ζήτημα ποιος θέλει ιδιωτικοποιήσεις στην Κύπρο, νομίζω είναι ανούσιο. Είναι φανερό ότι ο ΔΗΣΥ και ο κύριος Αναστασιάδης μεταλλάσσει τις θέσεις του για να πετύχει ιδιωτικοποιήσεις. Η αναφορά στην έκθεση της DEUTSCHE BANK που διέρρευσε την περασμένη βδομάδα ότι «ο Αναστασιάδης υποσχέθηκε να συμμορφωθεί με τους όρους της διάσωσης και θα είναι εύκολο να στηρίξει ιδιωτικοποιήσεις’ είναι αρκετά κατατοπιστική.

 

Κύπρος. Το 2001 η χώρα μας θα είχε όφελος 74 εκ λίρες περίπου με την μορφή του εφάπαξ σύμφωνα με το Νομοσχέδιο της Κυβέρνησης του ΔΗΣΥ από την πώληση της ΑΤΗΚ. 12 χρόνια μετά που δεν υπήρξαν «Α Τηλεπικοινωνίες», ποια αποτελέσματα είχεν η ΑΤΗΚ; Τελικά τερμάτισε ή τελικά σκουντούφλησε’

 

Τα τελευταία 8 χρόνια, όπως είπε στην Ημερίδα της ΣΗΔΗΚΕΚ- ΠΕΟ ο Στάθης Κιττής,  ο προϋπολογισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας ενισχύθηκε με 650 εκ ευρώ από τα πλεονάσματα της ΑΤΗΚ. Περίπου 81 εκ δηλαδή το χρόνο, χώρια από χιλιάδες θέσεις εργασίας που διατηρεί στηρίζοντας την οικονομία και την ανάπτυξη, χώρια τις μεγάλες επενδύσεις στις οποίες αποδεδειγμένα έχει προχωρήσει και τα θετικά τους αποτελέσματα θα τα δρέψει η κοινωνία τις επόμενες δεκαετίες.

 

Περίπου δηλαδή 900 εκ ευρώ καθαρά κέρδη θα είχαν οι «Α Τηλεπικοινωνίες» αυτά τα 11 χρόνια. Αλήθεια, σε ποιων τις τσέπες θα κατέληγαν ;  

 

Άραγε οι ιδιοκτήτες των «Α Τηλεπικοινωνιών» θα έδειχναν την ίδια υπεύθυνη στάση που έδειξε η ΑΤΗΚ όταν πριν λίγους μήνες κινδύνευσε η ρευστότητα του κράτους; Ρητορικό βέβαια το ερώτημα.

 

Άλλη μια αρνητικότατη συνέπεια θα ήταν ότι η ΑΤΗΚ δεν θα άντεχε στον λεγόμενο ανταγωνισμό και θα αναγκαζόταν σε μη ανταγωνιστικές τιμές και μη ποιοτικές υπηρεσίες, με αποτέλεσμα να …..σκουντουφλούσε και να μην τερμάτιζε.

 

Την περασμένη Τρίτη στην Ημερίδα της ΠΕΟ με επιστημονικό τρόπο τεκμηριώθηκαν τα πιο κάτω τα οποία μπορεί κάποιος να βρει στην ιστοσελίδα της ΠΕΟ www.peo.org.cy και της ΣΗΔΗΚΕΚ-ΠΕΟ www.sidikek-peo.org.cy

Α) δεν τεκμηριώνεται συσχέτιση μεταξύ ιδιωτικοποίησης και καλύτερων τιμών ούτε καμιά ισχυρή συσχέτιση μεταξύ ιδιωτικοποιήσεων και έντασης του ανταγωνισμού.    Η ΑΤΗΚ, που ανήκει εξ ολοκλήρου στο δημόσιο, σε αντιδιαστολή με τις περισσότερες εταιρίες τηλεπικοινωνιών που μεγάλο μέρος τους κατέχει το ιδιωτικό κεφάλαιο, είχε το 2010  την 2η καλύτερη θέση στην κινητή τηλεφωνία και την 3η καλύτερη θέση στο επίπεδο τιμών σταθερής τηλεφωνίας ανάμεσα στις 27 χώρες μέλη της Ε.Ε Β) πολύ χαμηλή συσχέτιση φαίνεται να υπάρχει μεταξύ ιδιωτικοποίησης και ποιότητα υπηρεσιών. Η ΑΤΗΚ συγκρίνεται πολύ ευνοϊκά στις υπηρεσίες και στην τεχνολογική υποδομή που διαθέτει με όλες τις χώρες της Ε.Ε και Γ) Οι φιλελευθεροποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις για να αντιμετωπιστεί το δημόσιο μονοπώλιο, καταλήγουν να οδηγούν στο ιδιωτικό μονοπώλιο τα έσοδα του οποίου καταλήγουν σε ιδιώτες σε αντίθεση με την δημόσιο που ενισχύουν σε κοινωνική ευημερία. Ως παράδειγμα τέθηκε η εμπειρία της Βρετανίας και τα κέρδη της British Telecom την περίοδο 1984 – 1999 που ήταν μονοπωλιακής φύσεως λόγω της δεσπόζουσας θέσης της. Δ)Το φαινόμενο των ιδιωτικοποιήσεων στην Ευρώπη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την χρηματιστικοποίηηση αφού χρησιμοποιήθηκαν ως διέξοδο του ολοένα και μεγαλύτερου όγκου χρηματιστικών κεφαλαίων που συσσωρεύτηκαν από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η αξία των ενεργητικών στοιχείων των επενδυτικών οργανισμών αυξήθηκαν από 33,4 τρισεκατομμύρια δολάρια το 1998 σε 61,9 τρις το 2006.

 

Είναι φανερό συνεπώς ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δεν πρέπει να αναλύονται μόνον από οικονομικής πλευράς για τον απλό αλλά ουσιαστικό λόγο ότι αποτελούν πολιτική και κοινωνική μεταρρύθμιση. Είναι άμεσα συνυφασμένες με το ζήτημα του κρατικού ή ιδιωτικού ελέγχου των διαθέσιμων παραγωγικών συντελεστών μιας οικονομίας και είναι ένας κοινωνικοοικονομικός μετασχηματισμός με πολλαπλές επιπτώσεις τόσο στις εργασιακές σχέσεις όσο και στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας και κατ’ επέκταση στη βιωσιμότητα του χρέους της.

 

Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν κάποιος θέλει ΑΤΗΚ ή «Α Τηλεπικοινωνίες». Δεν είναι θέμα καπρίτσιου ή δογματισμού. Το πραγματικό ερώτημα είναι: τι είδους οικονομική ανάπτυξη θέλουμε και ποιον πρέπει να υπηρετεί; 

 

Την απάντηση εκ μέρους της ΠΕΟ αλλά και λαϊκού κινήματος ευρύτερα έδωσε ο Γ.Γ της ΠΕΟ στο χαιρετισμό του στην Ημερίδα. «Η οικονομική ανάπτυξη πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, πρέπει να υποτάσσεται στις προτεραιότητες της ανθρώπινης κοινωνίας, πρέπει να παράγει πρόοδο και ευημερία για τους πολλούς και όχι πλούτο και χλιδή για τους λίγους. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που αντιστεκόμαστε αποφασιστικά στις προσπάθειες για ξεπούλημα των υπηρεσιών κοινής ωφελείας στο ιδιωτικό κεφάλαιο μέσω των  ιδιωτικοποιήσεων.»

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013 11:48
.
FaceBook  Twitter  

Τελευταία Νέα

You are here:   ΑρχικήΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣΑΡΘΡΟ ΝΙΚΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
ΠΕΟ ΜΕΝΟΥ