Εκτύπωση

Ομιλία Κώστα ΚωνσταντίνουΕπαρχιακού Γραμματέα Παγκύπριας Συντεχνίας Εργαζομένων στις Υπηρεσίες

ΠΑΣΕΥ-ΠΕΟ Τμήμα Λευκωσίας

 

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΣΟ-ΠΑΜΕ

Αθήνα, 12-13 Μαρτίου 2009

 

Αγαπητό Προεδρείο,

Φίλε Πρόεδρε,

Αγαπητοί Συνάδελφοι και Συναδέλφισσες,

 

Εκ μέρους της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ) σας απευθύνω θερμό συνδικαλιστικό και συναγωνιστικό χαιρετισμό. Επιτρέψετε μου να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τη Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (ΠΣΟ) και το ΠΑΜΕ για την ευκαιρία που μας έδωσαν να είμαστε σήμερα εδώ ανάμεσα σας αλλά και για τη αξιέπαινη πρωτοβουλία να διοργανώσετε αυτή τη διεθνή συνάντηση που πραγματεύεται με αυτά τα τόσο επίκαιρα και κρίσιμα ζητήματα που ενδιαφέρουν και επηρεάζουν τους εργαζομένους.

 

Ο κόσμος που ζούμε, παρά τους αγώνες και τις θυσίες των λαών, συνεχίζει να είναι ένας κόσμος γεμάτος αντιφάσεις και αδικίες όπου η ευημερία και ο υπερ-καταναλωτισμός συνυπάρχουν με τη στέρηση, τον αναλφαβητισμό, τη μαζική ένδεια, ακόμη και την πείνα και τον υποσιτισμό. Οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις που κυριαρχούν σήμερα στο διεθνές επίπεδο όχι μόνο δεν αγωνίζονται για να υπερνικήσουν αυτές τις αντιφάσεις και τις ανισότητες, αλλά αντίθετα μέσα από τη λεγόμενη Νέα Τάξη πραγμάτων και την παγκοσμιοποίηση προσπαθούν να επιβάλουν την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική τους ισχύ εις βάρος της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας των λαών.

 

Η οικονομική κρίση που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας αυτή τη περίοδο είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον τρόπο και τα μέσα που η διαδικασία παγκοσμιοποίησης επιβάλλεται από τους ταγούς του νεοφιλελευθερισμού. Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης που επεδίωξε με βίαιο και ισοπεδωτικό τρόπο τη θεμελίωση ενός συστήματος παγκόσμιας οικονομικής κυριαρχίας του κεφαλαίου και των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών, έχει τώρα περιέλθει σε αδιέξοδα και οδηγεί την παγκόσμια οικονομία σε αυτή την πρωτοφανή κρίση. Ως αποτέλεσμα, παρακολουθούμε αυτή τη μεγάλη οικονομική κρίση να συμβαίνει σε μια εποχή που τα διαθέσιμα αγαθά στον πλανήτη υπερβαίνουν πολλές φορές τις βασικές ανάγκες των ανθρώπων.

 

Για εμάς αυτή η χρηματοπιστωτική κρίση είναι περισσότερο οικονομική, κοινωνική και πρωτίστως πολιτική. Πρόκειται για κρίση του άκρατου  νεοφιλελευθερισμού του οποίου οι θιασώτες πίστεψαν πως οι αγορές από μόνες τους είναι σε θέση να ρυθμίζουν τις οικονομικές ισορροπίες χωρίς την κρατική παρέμβαση.

 

Το πιο οξύμωρο είναι ότι μετά από δεκαετίες ωραιοποιήσεων και δογματικών εμμονών από τους νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους και πολιτικούς  για τα καταστροφικά δήθεν  αποτελέσματα της δημόσιας παρέμβασης του κράτους στην οικονομία, τώρα όλοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους για αποτροπή της κατάρρευσης, στην κρατικοποίηση των κλυδωνιζόμενων τραπεζών και χρηματοοικονομικών οργανισμών και στην χρησιμοποίηση των κρατικών προϋπολογισμών για τη σωτηρία του συστήματος. Φαίνεται ότι όταν το κράτος παρεμβαίνει στο όνομα της προστασίας των καταθετών και των φτωχών επενδυτών για να στηρίξει τα μονοπώλια των οποίων οι μέτοχοι και οι ιδιοκτήτες έχουν αποκομίσει μυθικά κέρδη, είναι θεμιτό και αναγκαίο.  Ο κρατικός παρεμβατισμός όμως και η διατήρηση κοινωνικού ελέγχου πάνω σε στρατηγικής σημασίας τομείς της οικονομίας όπως είναι ο τομέας της ενεργείας, των τηλεπικοινωνιών, των δημόσιων μεταφορών, της ύδρευσης κτλ είναι μεμπτός και επιλήψιμος γιατί εμποδίζει δήθεν τον ελεύθερο ανταγωνισμό. 

 

Φίλες και φίλοι,

 

H κυπριακή οικονομία, παρά τις τεράστιες πιέσεις, φαίνεται να συνεχίζει να   παρουσιάζει ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης και δημοσιονομικό πλεόνασμα, κάτι που ασφαλώς επιτεύχθηκε χάρις στις θυσίες και την εργατικότητα του κυπριακού λαού.

 

Το γεγονός ότι η οικονομία μας φαίνεται να μην αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα για την ώρα, είναι η πεποίθηση μας ότι δεν είναι άσχετο με το γεγονός ότι, παρά τη ραγδαία οικονομική ανάπτυξη στην χώρα μας, αυτή η ανάπτυξη συνδυάστηκε με ένα ισορροπημένο κοινωνικό ρόλο του κράτους σε συνδυασμό με τις  υγιείς εργασιακές σχέσεις. Λόγω της ισχύος της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (Π.Ε.Ο). και του Αριστερού κινήματος σε πολιτικό επίπεδο, δεν επιτράπηκε να κυριαρχήσουν οι σκληρές νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις παρά το γεγονός ότι έγινε πολλή προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Δεν θα ήταν σήμερα αυτή η κατάσταση αν κυριαρχούσε και στη Κύπρο η λογική της δεξιάς, δηλαδή της «επένδυσης» των Ταμείων μας και ιδιαίτερα του Τ.Κ.Α. στα γνωστά «χρυσοφόρα» προϊόντα τα οποία αποδεικνύεται στο τέλος ότι στην ουσία τους δεν είχαν καμία  ουσιαστική διαφορά από τις γνωστές πυραμίδες οι οποίες κατά καιρούς οδήγησαν στην καταστροφή εκατομμύρια ανυποψίαστους ανθρώπους σε διάφορες χώρες. Φανταστείτε αν μέσα στις σημερινές συνθήκες δεν υπήρχαν τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα όπου στηρίζoνται σε αρχές και αξίες όπως η ισότητα, η αλληλοβοήθεια, η συνεργασία και έχουν πάντα στο επίκεντρο της προσοχής του τον άνθρωπο και τις πραγματικές του ανάγκες.

 

Μέχρι το 2005 στην Κύπρο λειτουργούσαν 359 πιστωτικά ιδρύματα. Από την ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τις νέες ευρωπαϊκές οδηγίες και νομοθεσίες για τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς αλλά και το σκληρό ανταγωνιστικό περιβάλλον, επιβαλλόταν να γίνουν συγχωνεύσεις των μικρών εταιριών του Συνεργατισμού ώστε να καταστούν εύρωστες, βιώσιμες αλλά και ανταγωνιστικές στην νέα τάξη πραγμάτων όπως αυτή διαμορφώνεται στην Κυπριακή οικονομία.

 

Σήμερα λειτουργούν 110 εταιρίες με 470 καταστήματα σε όλη την Κύπρο οι οποίες κατέχουν το 1\3 των καταθέσεων της αγοράς και  απασχολούν γύρω στις 3000 υπαλλήλους.   Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι συγχωνεύσεις στηρίχτηκαν και επικροτήθηκαν από την ΠΕΟ και το κίνημα της αριστεράς στην Κύπρο, ώστε να  στηριχθεί το Συνεργατικό Κίνημα να παραμείνει δυνατό για να διαδραματίζει το ρόλο που πρέπει  στην κυπριακή κοινωνία δηλαδή να στηρίζει οικονομικά τον απλό άνθρωπο.

 

Οι συγχωνεύσεις πραγματοποιήθηκαν με σωστό τρόπο χωρίς να έχουμε απώλεια θέσεων εργασίας  χωρίς να χαθούν οποιοδήποτε ωφελήματα ή δικαιώματα των εργαζομένων.

 

Σημειώστε ότι η οργάνωση μας εκπροσωπεί τους συνεργατικούς υπαλλήλους, οι υπάλληλοι των εμπορικών τραπεζών έχουν την δική τους κλαδική συνδικαλιστική οργάνωση την ΕΤΥΚ.

 

Επίσης σκεφτείτε αν τα στεγαστικά δάνεια που ήταν η καρδιά της κατολίσθησης, τα εχειρίζονταν με τον ίδιο τρόπο που τα χειρίστηκαν στο εξωτερικό οι γνωστοί καιροσκόποι και κερδοσκόποι των χρηματοπιστωτικών μονοπωλίων και ας είχαν πολλές περγαμηνές από τους διάφορους διεθνείς αξιολογητές.

 

Τώρα που το νεοφιλελεύθερο μοντέλο κλυδωνίζεται, φαίνεται επίσης πόσο σωστή και αναγκαία ήταν η υπεράσπιση από εμάς του δημόσιου – κοινωνικού χαρακτήρα των Ημικρατικών Οργανισμών κοινής ωφέλειας.  Πόσο αναγκαία είναι η διαχρονική μας πολιτική για διαφύλαξη και στήριξη του συνεργατικού κινήματος.

 

Γνωρίζουμε βέβαια ότι αν η κρίση συνεχιστεί και επεκταθεί,  δεν είναι δυνατόν να αφήσει ανεπηρέαστη την μικρή και ανοικτή οικονομία της Κύπρου.  Είναι η θέση μας ότι η  μόνη αποτελεσματική αντιμετώπιση της κρίσης είναι η πάση θυσία αποφυγή της ύφεσης στηρίζοντας και   διασφαλίζοντας την απασχόληση μέσα από μια αναπτυξιακή πορεία της κυπριακής οικονομίας.  Εκτιμούμε ότι το γενναιόδωρο πακέτο μέτρων που έχει ήδη εξαγγελθεί από την Κυβέρνηση  βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση επειδή ακριβώς στηρίζει την ίδια την απασχόληση. Ταυτόχρονα η υλοποίηση του κοινωνικού προγράμματος της κυβέρνησης και η στήριξη των εισοδημάτων των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων διατηρείται αναλλοίωτη ώστε να διατηρηθεί το βιοτικό επίπεδο του λαού και η αναγκαία κοινωνική ισορροπία.

 

Φίλες και φίλοι,

 

Θεωρούμε τους εαυτούς μας τυχερούς γιατί σε αυτή την δύσκολη συγκυρία έχουμε μία φιλολαϊκή κυβέρνηση, την κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια του ηγέτη της αριστεράς.

 

Επιπλέον σε αυτές τις συνθήκες, επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε, και οι εμπορικές τράπεζες να αναλαμβάνουν το μέγα μερίδιο  ευθύνης που τους ανήκει, να καθορίσουν λογικά επιτόκια πράμα το οποίο έπραξαν ήδη οι συνεργατικές εταιρείες και να περιορίσουν τα κέρδη τους, ώστε αυτή τη δύσκολη περίοδο να διευκολυνθεί η αναπτυξιακή πορεία της οικονομίας.  Οφείλουν επίσης να δείξουν υπομονή και ευαισθησία στον τρόπο χειρισμού των απλών ανθρώπων που πιθανόν να βρεθούν σε δύσκολη κατάσταση.

 

 

Όπως πάντα συμβαίνει, θύμα των κρίσεων που δημιουργούνται είναι ο κόσμος της εργασίας, οι συνταξιούχοι, οι νέοι, οι γυναίκες και οι μετανάστες. Δεν μπορούμε να ανεχθούμε τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης να τις πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Έχοντας υπόψη τις συνθήκες του κόσμου της εργασίας σήμερα, η ανάγκη για τους  εργαζόμενους να συντονιστούν σε ένα μέτωπο ενάντια στην ασυδοσία της Νέας Τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης προβάλλει πιο έντονα από ποτέ. Θεωρούμε εξαιρετικά κρίσιμο για τη προστασία των εργατικών δικαιωμάτων, το ζήτημα της συσπείρωσης, της κοινής δράσης και της αλληλεγγύης των εργαζομένων σε όλες τις χώρες του κόσμου. Οι εργαζόμενοι με την ενίσχυση και την διαφύλαξη των συνδικάτων τους, περιφρουρώντας την ενότητα του εργατικού κινήματος και με προσήλωση στον ταξικό προσανατολισμό τους μπορούν να αποτελέσουν το αντίπαλο δέος στον νεοφιλελευθερισμό δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για κοινωνική πρόοδο και δικαιοσύνη.

 

Εκτιμούμε ότι οι δυνατότητες συντονισμού, συνεργασίας και αλληλοστήριξης ανάμεσα σε αριστερές, προοδευτικές  δυνάμεις σε διεθνές επίπεδο μπορούν και πρέπει να διευρυνθούν για να εξυπηρετούνται καλύτερα και πιο αποτελεσματικά τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα.

 

Καταλήγοντας καλούμε ως ΠΕΟ όλους τους εργαζόμενους σε συστράτευση και κοινή δράση έχοντας ως προτεραιότητες την επικράτηση της ειρήνης και της δικαιοσύνης, την εξάλειψη των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων, την υπεράσπιση του κοινωνικού ρόλου του κράτους ως μηχανισμού αναδιανομής εισοδήματος στη βάση της κοινωνικής αλληλεγγύης και τέλος την ενίσχυση των συνδικάτων και του ρόλου τους, την αναβάθμιση της οργανωτικότητας τους και την ενότητα στη δράση τους.

 

Τέλος, εύχομαι τα ευρήματα και τα αποτελέσματα αυτής της συνάντησης να αποδειχτούν εποικοδομητικά για όλους τους εργαζόμενους.

 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

 

Σας ευχαριστώ και πάλι που μας δώσατε την δυνατότητα να παρευρεθούμε και να εκφράσουμε τις απόψεις μας σε αυτή τη διεθνή συνάντηση.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 03 Απριλίου 2013 08:55
.
FaceBook  Twitter