Εκτύπωση

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΠΑΜΠΗ ΚΥΡΙΤΣΗ, ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΠΕΟ 31ΟΝ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014

Αγαπητοί προσκεκλημένοι

Συνδέλφισσες/οι

 

Εκ μέρους της ΠΕΟ απευθύνω θερμό, αγωνιστικό συναδελφικό χαιρετισμό στο 31ον Παγκύπριο Συνέδριο της ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ. Είμαι βέβαιος ότι θα αποτελέσει ένα πετυχημένο και παραγωγικό συνέδριο.

 

Η ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ, με την πολύχρονη δράση της και τους καθημερινούς αγώνες που δίνει υπέρ των εργαζομένων έχει κερδίσει την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη των εργαζομένων στους κλάδους που εκπροσωπεί και συμβάλλει ουσιαστικά στην αναβάθμιση του κύρους και της επιρροής της ΠΕΟ μέσα στην κυπριακή κοινωνία.

 

Σημαντική είναι και η παρέμβαση της ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ σε διεθνές και ιδιαίτερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σε αυτό το σημείο επιτρέψτε μου να καλωσορίσω στη Κύπρο τους 20 συναδέλφους συνδικαλιστές από 11 οργανώσεις του εξωτερικού  που ήρθαν για να συμμετάσχουν στο Συνέδριο, και να ευχηθώ η παραμονή τους εδώ να είναι ευχάριστη και παραγωγική.

 

Καλωσορίζω επίσης τους τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας συνδικαλιστές.

 

Μαζί τους μας ενώνουν πολύχρονοι κοινοί ταξικοί αγώνες για την λύση του Κυπριακού και την επανένωση της Κύπρου μας, για την πρόοδο του λαού μας, για τα προβλήματα και τις διεκδικήσεις της εργατικής τάξης της πατρίδας μας.

 

Μας ενώνουν κοινοί αγώνες για την Ειρήνη στην Κύπρο και στο κόσμο, για την απαλλαγή της χώρας μας από την ξένη στρατιωτική παρουσία και πολιτική εξάρτηση.

 

Οι μέρες που περνούμε είναι δύσκολες και κρίσιμες.

 

Στην περιοχή μας κυριαρχεί η αστάθεια, ο τρόμος της βίας και του πολέμου και ένα χωρίς κανόνες γεωπολιτικό παιχνίδι  το οποίο καθίσταται ολοένα και πιο επικίνδυνο για τους λαούς της περιοχής.

 

Οι χωρίς αρχές επεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και η τυχοδιωκτική διαχείριση των διαφόρων εξτρεμιστικών ομάδων έχει οδηγήσει στο χάος που παρακολουθεί  έμβροντη η ανθρωπότητα και στις σφαγές που δεν έχουν τελειωμό.

 

Μέσα σε όλο αυτό το επικίνδυνο σκηνικό έχει προστεθεί και η κλιμάκωση της έντασης από πλευράς Τουρκίας σε σχέση με την Κύπρο και την ΑΟΖ της.

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ενέργειες της Τουρκίας είναι προκλητικές και ανάρμοστες, προκαλούν ένταση η οποία δεν βοηθά σε τίποτε ούτε το Κυπριακό, ούτε τους  Τ/κ  το συμφέρων των οποίων χρησιμοποιείται ως πρόσχημα σε τέτοιες περιπτώσεις.

 

Εμείς καταδικάζουμε αυτή την συμπεριφορά χωροφύλακα. Επιμένουμε ότι πρέπει να προστατευτεί και να ενισχυθεί η διαδικασία των συνομιλιών με στόχο την λύση. Αυτό είναι το συμφέρον των Κυπρίων, Ελληνοκυπρίων  και Τουρκοκυπρίων, αλλά και το καλώς νοούμενο κοινό συμφέρον ολόκληρης της περιοχής μας. Oλοι οι Kύπριοι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι πρέπει να έχουν ίσο δικαίωμα να απολαμβάνουν τα όποια οφέλη θα προκύψουν από την αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της κοινής μας πατρίδας.

 

Θέλω να διαβεβαιώσω τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας ότι η ΠΕΟ θα συνεχίσει στο δρόμο της συνεργασίας και του κοινού αγώνα των εργαζομένων όλης της Κύπρου, για μια ενωμένη ομόσπονδη κοινή πατρίδα όπως την οραματιστήκαμε για μας και για τα παιδιά μας.

 

Το συνέδριο πραγματοποιείται σε μια περίοδο όπου παγκόσμια,  η κρίση του καπιταλισμού, οξύνει δραματικά τις κοινωνικές αντιθέσεις και μεγιστοποιεί τις ανισότητες.

 

Οι  κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε ,  διαχειρίζονται αυτή την κρίση  με επιθέσεις στα εργατικά δικαιώματα και με σκληρές αντιλαϊκές πολιτικές λιτότητας.  Οι πολιτικές απορύθμισης της εργασίας και βίαιης συρρίκνωσης του  κοινωνικού κράτους, έφεραν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες αντιμέτωπες με την ύφεση και την  μαζική ανεργία, την πιο σκληρή έκφραση της παγκόσμιας κρίσης.

 

Ιδιαίτερα ο Ευρωπαϊκός νότος, βιώνει μια πρωτοφανή υποβάθμιση των συνθηκών ζωής στο όνομα μιας αμφίβολης οικονομικής «εξυγίανσης». 

 

Όπως πρόσφατα αρθρογράφησε στην Guardian o νομπελίστας οικονομολόγος Στίγκλιτς «η λιτότητα ήταν μια απόλυτη καταστροφή αλλά αντί οι υπέρμαχοί της να αλλάξουν τη θεωρία, θέλουν να αλλάξουν τα ...γεγονότα. Η επιτυχία όμως δεν θα πρέπει να μετριέται μόνο από το ότι κάποια στιγμή θα υπάρξει ανάκαμψη, αλλά από το πόσο γρήγορα έρχεται αυτή η ανάκαμψη και πόσο εκτεταμένη είναι η ζημιά που προκάλεσε η ύφεση».

 

Και η Κύπρος δυστυχώς αντιμετωπίζει τις σκληρές επιπτώσεις της λιτότητας που επιβλήθηκαν από την Τρόικα μέσω του Μνημονίου που ακολούθησε την καταστροφική συμφωνία Eurogroup – Αναστασιάδη τον Μάρτιο του 2013.

 

Ως αποτέλεσμα, η οικονομία έχει εισέλθει στο φαύλο κύκλο της ύφεσης και της ανεργίας.

 

Το ΑΕΠ, με βάση στοιχεία της Ευρ. Επιτροπής από το 2012 μέχρι το 2015 θα μειωθεί σωρευτικά 13% με αποτέλεσμα στο τέλος του 2015 το πραγματικό ΑΕΠ να υποχωρήσει κατά μια δεκαετία και να κατέλθει στο επίπεδο του 2004.

 

Το δημόσιο χρέος από 86,6% τον Ιούνιο 2012, το 2015 θα είναι στο 126,3%.

 

Η ανεργία έχει σκαρφαλώσει  στο 16% περίπου, παρουσιάζοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα τον μεγαλύτερο ρυθμό αύξησης σε όλη την Ε.Ε ενώ ένας στους δύο νέους μας περίπου είναι άνεργος.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία το 70.7% των ανέργων παραμένουν χωρίς εργασία πάνω από 6 μήνες, ενώ η έκθεση της Κομισιόν που δημοσιοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα, εντοπίζει  ότι για το πρώτο τρίμηνο του 2014 η Κύπρος παρουσιάζει συγκριτικά την μεγαλύτερη αύξηση της μακροχρόνιας ανεργίας  και την μεγαλύτερη μείωση της απασχόλησης σε όλη την Ε.Ε. 

 

Όσον αφορά τους μισθούς, σύμφωνα με την  Eurostat παρουσιάζεται η μεγαλύτερη μείωση ενώ μέχρι το τέλος του 2013 η αγοραστική δύναμη των μέσων αποδοχών έχει επανέλθει στο επίπεδο του 1995 υποχωρώντας κατά 18 έτη.

 

Μέσα σε αυτές τες συνθήκες στις οποίες καταστρέφεται η συνοχή της κοινωνίας και μεγάλα τμήματα οδηγούνται στην απελπισία και την περιθωριοποίηση, το κράτος  οφείλει να ενισχύσει την κοινωνική πολιτική για να στηρίξει τις αδύνατες και ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.   Δυστυχώς αντί αυτού συμβαίνει το αντίθετο.             Η κοινωνική πολιτική γίνεται θύμα της λιτότητας.

 

Ήδη έχει φανεί από το πρώτο κύμα εφαρμογής του πρόσφατου νόμου που ψήφισε η πλειοψηφία της Βουλής για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, ότι αυτοί που θα χάσουν δικαιώματα είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που θα πάρουν. Περίπου το 1/3 των χαμηλοσυνταξιούχων που έπαιρναν ειδική χορηγία διότι τα εισοδήματα τους ήταν κάτω από το όριο της φτώχειας, θα αποκλειστούν επειδή για διάφορους λόγους δεν έχουν υποβάλει αίτηση για Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.   Τα εισοδήματα των χαμηλοσυνταξιούχων ήδη έχουν μειωθεί με διάφορους τρόπους γύρω στο 30%.  Στο στόχαστρο για το επόμενο κύμα είναι φανερό ότι είναι και οι υπόλοιπες ομάδες όπως οι ανάπηροι, οι πολύτεκνοι, οι λήπτριες κοινωνικής σύνταξης κλπ.

 

Η σκληρή λοιπόν πραγματικότητα, κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνει όσους προσπαθούν εναγωνίως να πλασάρουν την εικόνα ότι πάμε καλά επειδή εφαρμόζεται πιστά το μνημόνιο. Αντίθετα. Είναι ξεκάθαρο ότι όχι μόνο τα πράγματα δεν πάνε καλά αλλά θα χειροτερεύουν επειδή δυστυχώς είμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα φαύλο κύκλο.

 

Η Κυβέρνηση, αντί να αντιστέκεται στην αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό της Τρόικας, αντί να διεκδικεί πολιτικές ανάπτυξης και κοινωνικής ευαισθησίας, δυστυχώς ευθυγραμμίζεται πλήρως μαζί της   και σε ορισμένες περιπτώσεις την υπερακοντίζει .  Από τη μια καλούν το λαό σε μεγάλες θυσίες για να εφαρμοστεί το Μνημόνιο επειδή τάχατες είναι η μόνος τρόπος να απαλλαγούμε από αυτό και από την άλλη, σε στιγμές ειλικρίνειας δηλώνουν ότι ακόμα και να μην υπήρχε η ανάγκη να υπάρχει Μνημόνιο και Τρόικα, πάλι τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές θα ακολουθούσαν επειδή τις υιοθετούν ως πολιτικό Μανιφέστο τους.

 

Αντι π.χ. ο Πρόεδρος να επιδιώξει να αξιοποιήσει την ξεκάθαρη θέση της Βουλής για προστασία των θυμάτων της κρίσης από την εκποίηση της κατοικίας τους,  επιδιώκει με διάφορες μεθοδεύσεις να αχρηστεύσει το δίχτυ προστασίας που δημιουργήθηκε με την ψήφιση σχετικής νομοθεσίας από τη Βουλή.

 

Μαζί με την Τρόικα επιμένουν ότι τα θύματα της κρίσης οι  άνεργοι, πρέπει  να γίνουν και άστεγοι.

 

Ξεκάθαρη ήταν επίσης και  η ομολογία του Υπουργού Οικονομικών  στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Επιβεβαίωσε την θέση  που είχαμε από την πρώτη στιγμή, ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι θέμα εισπρακτικό αλλά  είναι πολιτική επιλογή της κυβέρνησης και της Τρόικας και όχι αδήριτη ανάγκη για να σωθούν τα δημόσια οικονομικά. 

 

 

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

 

Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει όραμα για το πως βγαίνουμε από αυτό τον οικονομικό βάλτο, κανένας προγραμματισμός για το πως μπορεί να επανεκκινήσει η οικονομία και να τεθεί σε πραγματική τροχιά ανάπτυξης.

 

Οι ελπίδες για αντιμετώπιση της ανεργίας έχουν επενδυθεί όχι στην ανάπτυξη αλλά στη βίαιη  μείωση των μισθών.

 

Είναι ξεκάθαρο ότι η επιμονή μόνο σε προγράμματα ανέργων των 500  ευρώ το μήνα για ένα εξάμηνο δεν μπορεί να απαντήσει στο πρόβλημα.  Αντίθετα, είναι φανερός ο κίνδυνος σταδιακά να προμηθεύονται οι εργοδότες με φτηνό εργατικό δυναμικό με βούλα του ίδιου του Υπουργού Εργασίας. 

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

 

Οι εργοδότες, αξιοποιούν τις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί με την μαζική ανεργία και την ανασφάλεια για να εντείνουν την εκμετάλλευση και να υποσκάψουν  τα δικαιώματα που προκύπτουν μέσα από τις συλλογικές συμβάσεις. 

 

Οι εργασιακές σχέσεις έχουν φτάσει σε οριακό σημείο. Ο συσχετισμός δυνάμεων μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών ανατρέπεται  δυστυχώς δραματικά.

 

Μια τόσο βίαιη ανατροπή των κοινωνικών συσχετισμών, αν δεν τύχει της αναγκαίας διαχείρισης, αναπόφευκτά θα οδηγήσει σε σκληρή ταξική σύγκρουση ανεξέλεγκτων διαστάσεων.

 

Το κράτος  αν θέλει να διασφαλίσει μια ελάχιστη κοινωνική συνοχή,  οφείλει να στηρίξει τους εργαζόμενους και το κίνημα τους, σε  δυο βασικούς άξονες : Πρώτον να υλοποιείται στη πράξη ότι προβλέπεται από τις συλλογικές συμβάσεις και την εργατική νομοθεσία και δεύτερον να αποκατασταθεί με νομοθετικές παρεμβάσεις της πολιτείας η ισορροπία ισχύος μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων η οποία έχει ανατραπεί και δραματικά την τελευταία 2ετια.  

 

Η ΠΕΟ δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά σε αυτή τη κατάσταση. Πρέπει να γίνει σαφές ότι η αντιμετώπιση των προβλημάτων της οικονομίας δεν είναι δυνατό να είναι υπόθεση μόνο των εργαζομένων.

 

Ήδη στους μεγάλους κλάδους, στις οικοδομές και στα ξενοδοχεία, με τις Παγκύπριες Συλλογικές συμβάσεις, το θέμα της νομοθετημένης υποχρέωσης για τήρηση των Συμβάσεων από όλους τους εργοδότες του κλάδου, ακόμα και τους υπεργολάβους, έχει γίνει το επίκεντρο σκληρού και επίπονου αγώνα ο οποίος φαίνεται ότι φέρνει αποτελέσματα.  Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ των Συντεχνιών και της Ομοσπονδίας Συνδέσμων Εργολάβων ανοίγει ένα δρόμο. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη είχε στα χέρια της έτοιμα νομοσχέδια τα οποία είχαν κατατεθεί για ψήφιση από την προηγούμενη κυβέρνηση, αντί όμως να τα αφήσει να προχωρήσουν τα απέρριψε δηλώνοντας έτσι «πίστη»  στους εργοδότες.

 

Τα νομοσχέδια που αποσύρθηκαν αφορούσαν το δικαίωμα του Υπουργού Εργασίας να επεκτείνει τις συλλογικές συμβάσεις και να τις καθιστά υποχρεωτικές.  Ούτε αυτό το δικαίωμα στην ευχέρεια του Υπουργού δεν τόλμησαν να διεκδικήσουν. 

 

Στα συλλογικά όργανα της ΠΕΟ βρίσκεται σε εξέλιξη ένας σοβαρός και ολοκληρωμένος προβληματισμός, γύρω από αυτό το θέμα.

 

Συντονιζόμαστε με το υπόλοιπο συνδικαλιστικό κίνημα, ώστε προσηλωμένα και αποφασιστικά  μέσα στο 2015 να διεκδικήσουμε και να πετύχουμε θεσμικές και νομοθετικές ρυθμίσεις οι οποίες στις σημερινές συνθήκες θα δημιουργούν ένα ανάχωμα προστασίας της εργασίας και των εργασιακών σχέσεων, οι οποίες απειλούνται με ισοπέδωση.

 

Για εμάς αυτό το θέμα θα είναι αντικείμενο μάχης μέχρι εσχάτων. Αν παρ’ ελπίδα δεν βρούμε την απαιτούμενη ανταπόκριση δεν πρόκειται να παραμείνουμε μόνο τις εκκλήσεις. Ήρθε η ώρα ο καθένας να πάρει θέση  και θα απαιτήσουμε να αναλάβει και την ευθύνη του.

 

Η ΠΕΟ έχει ως προτεραιότητα την οργάνωση της αντίδρασης και αντίστασης του λαού ενάντια στις νεοφιλελεύθερες συνταγές.Δεν είναι δυνατό το συνδικαλιστικό κίνημα να μένει σιωπηλό μπροστά στην πορεία που ακολουθείται. 

 

Είναι γεγονός ότι το Συνδικαλιστικό κίνημα, συνολικά ως οντότητα, δεν έχει αντιδράσει ανάλογα με το μέγεθος και την οξύτητα της επίθεσης που δέχεται.

 

Αυτό δεν οφείλεται στην ΠΕΟ. Εμείς ποτέ δεν αφεθήκαμε στη λογική της μοιρολατρίας. Μπήκαμε μπροστά στην οργάνωση της κοινωνικής αντίδρασης όπως το επιβάλλει η ιστορία και οι πολύχρονοι κοινωνικοί και εργατικοί αγώνες της οργάνωσης μας.

 

Έστω και χωρίς την ποθούμενη καθολική συμμετοχή του συνόλου του Συνδικαλιστικού κινήματος, καταφέραμε σε συνεργασία με άλλες συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις να δημιουργήσουμε μια αξιόμαχη πλατφόρμα από 20 οργανώσεις η οποία οργάνωσε πρωτοφανής σε όγκο κινητοποιήσεις στήνοντας ένα ανάχωμα αντίστασης στις αντεργατικές πολιτικές.

 

Χωρίς αμφιβολία αν ήμασταν όλοι μαζί, αυτό το ανάχωμα θα ήταν πολύ πιο ισχυρό.. Θα συνεχίσουμε και θα εντείνουμε τις προσπάθειες μας για διεύρυνση αυτού του μετώπου αντίστασης, επειδή κατανοούμε ότι μέσα από αυτό το μέτωπο μπορεί να ξαναγεννηθεί η ελπίδα και η προοπτική για τους εργαζόμενους και τον τόπο.

 

Εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία στο Συνέδριο με την διαβεβαίωση ότι η ηγεσία της ΠΕΟ θα είναι πάντα δίπλα στη ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ και θα την στηρίζει στους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους αγώνες  για καλύτερες συνθήκες ζωής και δουλειάς για τους εργαζόμενους.

 

.
FaceBook  Twitter