Εκτύπωση

 

ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΙΒΑΤΗΓΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ;

 

Του Άθου Ελευθερίου

Γενικού Γραμματέα

ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ – ΠΕΟ

 

Η εργατική διαφορά που οδήγησε στην πρόσφατη απεργία των εργαζομένων στην εταιρεία Λεωφορείων ΕΜΕΛ, επαναφέρει για ακόμα μια φορά στο προσκήνιο τα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σύστημα των Δημόσιων Επιβατικών Μεταφορών.

 

Ένα σύστημα που ξεκίνησε στα μέσα του 2010 και φιλοδοξούσε να αναβαθμίσει σημαντικά αυτή την υπηρεσία που επηρεάζει σημαντικό αριθμό επιβατών, κυρίως μαθητές, χαμηλά αμειβόμενους εργαζόμενους και συνταξιούχους. Αυτό αποφασίστηκε να γίνει με την απόσυρση το 2010 των υφιστάμενων λεωφορειούχων και την ίδρυση πέντε νέων Επαρχιακών και μιας Παγκύπριας εταιρείας.

 

Υπενθυμίζω τις διαβεβαιώσεις που δίνονταν δημόσια και στη Βουλή των αντιπροσώπων μέχρι το 2009, που προνοούσαν βελτιώσεις στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του που θα οδηγούσαν σε  σταδιακή αύξηση της επιβατικής κίνησης, η οποία με τη σειρά της θα οδηγούσε στη σταδιακή μείωση και τον τερματισμό της επιδότησης προς τις εταιρείες, αφού τα έσοδα από την αύξηση της επιβατικής κίνησης θα κάλυπταν τα κόστη τους. 

 

Οι βελτιώσεις θα περιλάμβαναν τον καθορισμό ενός χαμηλού κομίστρου, με την αγορά καινούριων λεωφορείων, με τη βελτίωση των υποδομών όπως είναι οι στάσεις, οι σταθμοί, η χρήση της τεχνολογίας στα λεωφορεία, η τηλεματική κ.ά.

 

Επίσης με τη βελτιστοποίηση των δρομολογίων, τη δημιουργία λεωφολωρίδων, τη πάταξη της παράνομης στάθμευσης, τη μείωση του χρόνου των διαδρομών των λεωφορείων, τα εκδοτήρια και τις ακυρωτικές μηχανές των εισιτηρίων και αρκετά άλλα μέτρα που θα βελτίωναν την ποιότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας προς το επιβατηγό κοινό.

 

Δικαιολογημένα ο φορολογούμενος πολίτης και ιδιαίτερα το επιβατηγό κοινό που χρησιμοποιεί τα λεωφορεία και ταλαιπωρείται ακόμα αρκετά, 8 χρόνια μετά την εφαρμογή αυτού του συστήματος, διερωτάται τι πραγματικά συμβαίνει με τις εταιρείες Λεωφορείων; γιατί δεν υλοποιήθηκαν οι πιο πάνω αποφάσεις και ποιοι πραγματικά ευθύνονται, για αυτά τα προβλήματα;

 

Τα περισσότερα από τα πιο πάνω, που ήταν ευθύνη του Υπουργείου Μεταφορών και των 6 εταιρειών και θα ενίσχυαν σημαντικά το σύστημα, ενώ έχουν περάσει 8 περίπου χρόνια δεν έγιναν. Αντίθετα κάποια από αυτά είναι σε χειρότερη κατάσταση απ’ ότι προηγουμένως.  Για παράδειγμα, τα  δεκάδες παλαιά λεωφορεία,  τα δρομολόγια που μερικές φορές χρειάζονται περισσότερο χρόνο απ’ ότι προηγουμένως, η μη  ουσιαστική βελτίωση στις υποδομές και άλλα. Πως θα προσελκύσουν περισσότερους επιβάτες τα λεωφορεία;

 

Οι εργαζόμενοι σε αυτές τις εταιρείες, έχουν εκπληρώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό, το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογούσε. Υπενθυμίζω και πάλι πως στον προγραμματισμό του Υπουργείου Μεταφορών και της Αναθέτουσας Αρχής υπήρχε η συνομολόγηση μιας παγκύπριας συλλογικής σύμβασης για όλες τις εταιρείες, με υποχρέωση να παρέχουν στους εργαζόμενους ημερομίσθια και ωφελήματα, που ήταν καθιερωμένα στη συγκεκριμένη βιομηχανία που διεξήγαγε αυτή την εργασία.

 

Αντί αυτού, για να περιοριστούν σημαντικά τα κόστη των εταιρειών οι εργαζόμενοι αποδέχτηκαν το 2010, ξεχωριστές συμβάσεις με κάθε εταιρεία, καθώς και διαφορετικούς μισθούς, ωφελήματα και όρους εργασίας στην κάθε ξεχωριστή εταιρεία.

Ουσιαστικά σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς τους εργαζόμενους, αμείβονται με χαμηλότερα εισοδήματα από ότι το 2009.

 

Για τη σημερινή κατάσταση δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι που σεβάστηκαν όλες τις συμφωνίες, που υλοποιούν το μερίδιο που τους αναλογεί στο σύστημα, αλλά οι εταιρείες και το Υπουργείο Μεταφορών, που παραγνωρίζουν τις δικές τους υποχρεώσεις, τις συμφωνίες, τις Εργασιακές Σχέσεις και πρακτικές, καθώς και τον Κώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων.

 

Είναι παράδοξο να  κατηγορούνται από κάποιους οι εργαζόμενοι, οι οποίοι αφού εξαντλήσουν όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεση τους, υποχρεώνονται σε κάποιες περιπτώσεις να προχωρήσουν σε απεργιακά μέτρα, αντί να καταδικάζονται αυτοί που με τις αποφάσεις τους δημιουργήσαν τις εργατικές διαφορές.

 

Το συνδικαλιστικό κίνημα διαπιστώνει για ακόμα μια φορά αδιαφορία στην επίλυση της εργατικής διαφοράς με την ΕΜΕΛ. Για ακόμα μια φορά δόθηκε περιθώριο χρόνου για να παρέμβουν οι αρμόδιοι. Οι μέρες περνούν χωρίς την ανάληψη της όποιας πρωτοβουλίας. Οι εργαζόμενοι θα υποχρεωθούν σύντομα να ανακοινώσουν την κλιμάκωση των μέτρων μη έχοντας άλλη επιλογή. Όταν αυτό γίνει όλοι θα θυμηθούν την ταλαιπωρία του κόσμου. Τώρα καμιά ανταπόκριση. Εμείς καλούμε όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

 

Για την ουσία των προβλημάτων στο σύστημα των Δημόσιων Επιβατηγών Μεταφορών, απευθύνουμε έκκληση στα ΜΜΕ, να το αναδείξουν άμεσα, μέσα από συζητήσεις με όλους τους αρμόδιους. Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι έτοιμο να συμμετέχει σε αυτές τις συζητήσεις. Αυτό πρέπει να γίνει τώρα και όχι όταν θα υπάρχουν απεργίες ή όταν θα θρηνούμε ίσως επί των ερειπίων του συστήματος. Γιατί μπορεί να μην είναι αρκετό απλά να περιμένουμε το 2020 για να έλθουν νέοι ανάδοχοι που θα αναλάβουν την ευθύνη λειτουργίας αυτού του συστήματος.

 

   28/03/2018

 

.
FaceBook  Twitter