Εκτύπωση

 

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ;

 

Του Άθου Ελευθερίου

Γ.Γ. ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ - ΠΕΟ

 

Η αναβάθμιση των Δημόσιων Επιβατηγών Μεταφορών, ήταν μια αναγκαιότητα. Άρχισε να συζητείται από το 2008, και τέθηκε σε εφαρμογή τα μέσα του 2010. Με το ξεκίνημα της έφερε ικανοποίηση και ανακούφιση σε όλο τον πληθυσμό και ιδιαίτερα σε όσους χρησιμοποιούν το λεωφορείο στις διακινήσεις τους.

 

Το νέο σύστημα ξεκίνησε με πολλές προοπτικές, αφού αγκαλιάστηκε θετικά από τον κόσμο. Τα στοιχεία δείχνουν πως οι επιβάτες έχουν περίπου διπλασιαστεί.

 

Το συνδικαλιστικό κίνημα εξ υπαρχής από το 2008, στήριξε αυτή την προσπάθεια που αναλήφθηκε από το υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων. Με την έναρξη του και παρά τις υποσχέσεις που δόθηκαν για τα εργατικά ζητήματα και δεν υλοποιήθηκαν, επιδείχθηκε κατανόηση, για να βοηθηθεί το σύστημα.

 

Σε αρκετές περιπτώσεις είχαμε απευθύνει έκκληση, να συζητηθούν και τα ζητήματα που θα βελτιώνουν το σύστημα και θα βοηθήσουν στην περαιτέρω προσέλκυση νέων επιβατών και κατ’ επέκταση στην αύξηση των εσόδων.

 

Τέτοια μέτρα, όπως η δημιουργία σύγχρονων κεντρικών σταθμών μετεπιβίβασης, στεγασμένων στάσεων, σύγχρονο σύστημα έκδοσης/ακύρωσης εισιτηρίων σε όλα τα οχήματα τα οποία παρέχουν Υπηρεσίες και με αυτόματα πωλητήρια εισιτηρίων, η ηλεκτρονική ενημέρωση, η δημιουργία λεωφορειολωρίδων και άλλα μέτρα που μπορούν να βοηθήσουν στην αύξηση των επιβατών των λεωφορείων, για άγνωστους σε μας λόγους δεν τίθενται καν για συζήτηση.

Αντί όμως να εμβαθύνουμε και να ενδιατρίψουμε σε αυτά, για να στηριχθεί και ενισχυθεί περαιτέρω το σύστημα, για τέσσερα χρόνια περίπου οι αρμόδιοι παραπέουν και ασχολούνται βασικά με τα ίδια πράγματα. Εάν θα υπάρχουν χρήματα στο τέλος κάθε μήνα για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα των εργαζομένων και τα άλλα έξοδα των εταιρειών. Να βιώνουν οι εργαζόμενοι αυτήν την αβεβαιότητα κάθε μήνα και την ίδια ώρα σε  αβεβαιότητα να βρίσκονται  και οι επιβάτες, αν θα εργαστούν τα λεωφορεία κάθε 1η του μήνα και πως θα πάνε στον προορισμό τους αν τελικά δεν θα εργαστούν.

 

Είναι  αρκετές οι περιπτώσεις που οι εργαζόμενοι έμειναν απλήρωτοι, με αποτέλεσμα να προχωρούν σε απεργιακά μέτρα, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα μεροκάματα τους. Να ακολουθούν οι δηλώσεις των αρμοδίων πως δεν υπάρχουν χρήματα γι’αυτό και δεν πληρώθηκαν και στη συνέχεια να βρίσκονται τα χρήματα, να πληρώνονται και να επανέρχονται στην εργασία τους.

 

Αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη και δεν μπορεί να συνεχίζεται, γιατί δημιουργεί αβεβαιότητα που σκοτώνει το σύστημα. Επειδή όμως συνεχίζεται, ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ; πλανάται πάνω από όλους μας.

Ενώ είμαι σίγουρος πως όλοι αντιλαμβάνονται, πως τα απεργιακά μέτρα όχι μόνο δεν προσελκύουν νέους επιβάτες, αντίθετα, απωθούν και αρκετούς από τους υφιστάμενους, γιατί αφήνονται τα πράγματα να φτάνουν μέχρι αυτό το σημείο. Μήπως κάποιοι θα ήθελαν να καταρρεύσει το σύστημα και ΓΙΑΤΙ; Ας δώσουν οι ίδιοι την απάντηση.

 

Το επιβατηγό κοινό δικαιολογημένα διεκδικεί ένα αξιόπιστο σύστημα και απαιτεί εξυπηρέτηση, την οποία  δικαιούται να  έχει. Γι’αυτό το υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων και οι εταιρείες λεωφορείων πρέπει επιτέλους να λύσουν τις όποιες διαφορές τους. Είναι υποχρέωση τους. Μέχρι σήμερα έχουν επενδυθεί αρκετά χρήματα σε αυτό το σύστημα, από το υστέρημα του φορολογούμενου πολίτη και όλοι αναμένουν να επιστραφούν πίσω με βάση τις εξαγγελίες που έγιναν με την έναρξη του.

 

Το συνδικαλιστικό κίνημα παρακολουθεί με ανησυχία αλλά και ετοιμότητα τις εξελίξεις. Δεν πρόκειται να αποδεχθεί την κατάρρευση του συστήματος. Αυτό πρέπει να το γνωρίζουν όλοι οι υπεύθυνοι ανεξαρτήτως θέσης. Οι διαφορές  που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ των αρμοδίων, πρέπει να λυθούν  με  τρόπο που θα οδηγούν στη βιωσιμότητα του συστήματος. Αυτό απαιτούν και οι σημερινές δύσκολες οικονομικές συνθήκες στην πατρίδα μας. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια είναι έτοιμο να αναλάβει και το δικό του μερίδιο της ευθύνης. Οι υπόλοιποι είναι έτοιμοι να αναλάβουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης;

 

11/03/2014

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014 11:25
.
FaceBook  Twitter